Semana de ponte, semella que so estamos traballando os autónomos
.
Tempo para recordar o máis relevante dos últimos días, o encontro con Ignacio Ramonet.
Para quen non o coñeza, Ramonet é o director de El Mundo Diplomático, unha publicación mensual que se convertiu dende hai xa bastante tempo na voz oficial dos movementos alterglobalizadores (ou antiglobalizadores, termo máis coñecido pero menos correcto).
Este home estivo en Santiago a semana pasada en varios encontros sobre xornalismo e comunicación. Eu o vin concretamente no seo das Xornadas sobre Documentación e Poder na sociedade da información: o papel dos arquivos e os observatorios de comunicación organizadas polo Consello da Cultura Galega.
As Xornadas parecían todas elas de interese, pero so me permitín acercarme a Santiago para ver a este xornalista tan singular.
Como ben din en Código Cero, Ramonet avogou por unha revisión crítica do proceso globalizador.
Centrouse sobretodo no papel que os medios de comunicación teñen actualmente nese proceso, e de como perderon o peso de contrapoder que durante moito tempo tiveron. O fío desto falou do Observatorio Mundial dos Medios (”Media Watch Media”), ente promovido por el mismo que dende 2002 analiza criticamente o papel dos medios de comunicación nesta sociedade.
Por último invitou a todo o mundo o próximo Foro Social Mundial que se vai celebrar en Bamako (Mali) e Caracas no próximo mes de Xaneiro. Como un dos promotores da iniciativa, Ramonet pretende que estes foros sexan o lugar de encontro para a sociedade civil de todo o mundo.
Non vou resumir unha conferencia de hora e media na que Ramonet demostrou a erudición que se lle supón sobre estes temas. Pero si que recomendo os que non o coñezan que intenten saber máis de el. Este home demostra que se pode (e incluso, se debe) facer política sen ser político, simplemente involucrándose críticamente na sociedade que nos tocou vivir.
Por certo, non podo deixar de mencionar o concerto de Salif Keita en Santiago de Compostela. Realmente impresionante. Eso si que é globalización ben entendida. Ata Rodrigo acabou bailando no propio escenario. Se queredes saber máis, xa volo conta el mesmo.